Dinesh Wagle's Commentaries

Latest stories – पछिल्ला टिप्पणीहरू

  • ब्यांककदेखि नोमपेन्हसम्म: क्रान्ति, द‌ङ्गा र ठुल्दाई

    thailand protest tshirt
    'म तपाईंलाई केही देखाउन चाहन्छु' भन्दै ती आफ्नो मोबाइल फोन खेलाउन थाले । मोबाइलमा उनले केही तस्बिर देखाए जसमध्ये एउटामा नेपाल, ट्युनिसिया, इजिप्ट र लिबियाका झन्डाहरू थिए । तिनको मुनि प्रश्नचिन्हयुक्त एउटा रातो झन्डा थियो जसका मुनि थाईमा केही लेखिएको थियो । 'यो प्रश्नचिन्ह भएको झन्डा थाइल्यान्डको हुन सक्छ भन्ने हाम्रो अपेक्षा हो,' तिनले भने । इमेलमार्फत त्यो तस्बिर पठाउँदा आफू पक्रिइन सक्ने सम्भावना औंल्याउँदै उनले ब्लुटुथमार्फत त्यसलाई मेरो फोनमा पठाए । 'तपाईंहरूले कसरी गर्नुभयो ?' उनले फेरि सोधे, 'क्रान्ति कसरी भयो ? राजा कसरी फाल्नुभयो ?'
    ब्यांककदेखि नोमपेन्हसम्म
    ब्यांककदेखि नोमपेन्हसम्म। ठूलो पार्न क्लिके हुन्छ

    थाइल्यान्डका दुई युवाले क्रान्ति गर्न र राजा फाल्न नेपालबाट सिक्न चाहेका बताए भने क्याम्बोडियालीहरूले चाहिँ एउटी नायिकाले भन्दै नभनेको कुरामा आधारित भएर कसरी दंगा फैलाइन्छ भन्ने कुरा नेपालबाटै सिकेझैं गरी व्यवहारमै उतारे छन् ।

    दिनेश वाग्ले
    वाग्ले स्ट्रिट जर्नल

    नोमपेन्ह (क्याम्बोडिया)- बैंककको राजदरबार नजिकै एउटा आकर्षक संरचना छ जसलाई डेमोक्रेसी मोनुमेन्ट -लोकतान्त्र स्तम्भ) भनिन्छ । बितेका केही महिनायता हरेक १० गते त्यहाँ केही मानिस जम्मा हुन्छन्, ठूलो ट्रकमा राखिएका स्पिकरमार्फत गीत बजाउँछन्, भाषण गर्छन्, मैनबत्ती बाल्छन् र अबेर साँझ घर फर्किन्छन् । रातो सर्ट आन्दोलनताका १० अपि|mल २०१० मा त्यो स्तम्भ नजिकै केही तत्कालीन सरकारविरोधीहरू मारिएका थिए ।

    ‘हामी तिनलाई बिर्सन सक्दैनौं,’ मैनबत्ती बालिरहेका एक जना युवाले भने । (धेरै…)

  • ब्यांककदेखि नोमपेन्हसम्म: क्रान्ति, द‌ङ्गा र ठुल्दाई

    thailand protest tshirt
    ‘म तपाईंलाई केही देखाउन चाहन्छु’ भन्दै ती आफ्नो मोबाइल फोन खेलाउन थाले । मोबाइलमा उनले केही तस्बिर देखाए जसमध्ये एउटामा नेपाल, ट्युनिसिया, इजिप्ट र लिबियाका झन्डाहरू थिए । तिनको मुनि प्रश्नचिन्हयुक्त एउटा रातो झन्डा थियो जसका मुनि थाईमा केही लेखिएको थियो । ‘यो प्रश्नचिन्ह भएको झन्डा थाइल्यान्डको हुन सक्छ भन्ने हाम्रो अपेक्षा हो,’ तिनले भने । इमेलमार्फत त्यो तस्बिर पठाउँदा आफू पक्रिइन सक्ने सम्भावना औंल्याउँदै उनले ब्लुटुथमार्फत त्यसलाई मेरो फोनमा पठाए । ‘तपाईंहरूले कसरी गर्नुभयो ?’ उनले फेरि सोधे, ‘क्रान्ति कसरी भयो ? राजा कसरी फाल्नुभयो ?’

    ब्यांककदेखि नोमपेन्हसम्म

    थाइल्यान्डका दुई युवाले क्रान्ति गर्न र राजा फाल्न नेपालबाट सिक्न चाहेका बताए भने क्याम्बोडियालीहरूले चाहिँ एउटी नायिकाले भन्दै नभनेको कुरामा आधारित भएर कसरी दंगा फैलाइन्छ भन्ने कुरा नेपालबाटै सिकेझैं गरी व्यवहारमै उतारे छन् ।

    दिनेश वाग्ले
    वाग्ले स्ट्रिट जर्नल
    यो लेख पहिलोपटक आजको कान्तिपुरमा प्रकाशित भएको हो । पत्रिकाकै पन्नामा हेर्नेभए यहाँ क्लिके हुन्छ ।

    नोमपेन्ह (क्याम्बोडिया)- बैंककको राजदरबार नजिकै एउटा आकर्षक संरचना छ जसलाई डेमोक्रेसी मोनुमेन्ट -लोकतान्त्र स्तम्भ) भनिन्छ । बितेका केही महिनायता हरेक १० गते त्यहाँ केही मानिस जम्मा हुन्छन्, ठूलो ट्रकमा राखिएका स्पिकरमार्फत गीत बजाउँछन्, भाषण गर्छन्, मैनबत्ती बाल्छन् र अबेर साँझ घर फर्किन्छन् । रातो सर्ट आन्दोलनताका १० अपि|mल २०१० मा त्यो स्तम्भ नजिकै केही तत्कालीन सरकारविरोधीहरू मारिएका थिए ।

    ‘हामी तिनलाई बिर्सन सक्दैनौं,’ मैनबत्ती बालिरहेका एक जना युवाले भने ।

    बाँकी यहाँ छ ।

  • Wakefulness (via WSJ)

    I am re-blogging it- posted almost a year ago- because there are some striking similarities between two things that have been mentioned in the post and my actual state today. Haven’t been able to sleep till now (3 am) and, yes, changed the theme of the site to Twenty Eleven and that banner pic of me inside a Thai train which is heading to the border with Cambodia. The only difference will be that I’ll have to wake up EARLY tomorrow today as I have some imp works/appointments.

    I couldn’t sleep a wink last night Because we had that silly fight. LOL. There was no fight but a night passed by without me sleeping a wink. First time in many years. … Read More

    via Wagle Street Journal

  • जम्काभेटहरू: व्याङ्ककको खाओसान रोडदेखि नोमपेनसम्म

    michael dinesh and peter
    माइकल, दिनेश र पिटर

    दिनेश वाग्ले

    वाग्ले स्ट्रिट जर्नल 

    ‘बाहुनहरूले त्यो सहर बिगारे,’ उसले मलाई अचम्मित पर्दै भन्यो ।

    पाँच सय ११ नम्बरको वातानुकूलित सार्वजनिक बस व्याङ्ककको खाओसान रोड पुग्नै लागेको थियो । सहर र आकासे/जमिनमुनिका रेल प्रणालीका दुई नक्साहरू म पल्टाइरहेको थिएँ । सँगैको एक सिट खाली थियो ।

    पाइजामा लगाएको एउटा अधवैंशे खैरे त्यहीँ सिटमा आयो । दुई/चार सेकेन्ड मलाई नियालेपछि उसले साध्यो, ‘ह्वेर आर यू फ्रम ?’

    ‘काठमान्डू,’ मैले भनें । अनि उसले मलाई अचम्मित पारेको थियो । (धेरै…)

  • जम्काभेटहरू: व्याङ्ककको खाओसान रोडदेखि नोमपेनसम्म

    michael dinesh and peter

    दिनेश वाग्ले
    वाग्ले स्ट्रिट जर्नल
    >>यो लेख पहिलो पल्ट आजको कान्तिपुरको परिशिष्ट कोसेलीमा प्रकाशित भएको हो । पत्रिकाकै पन्नामा पढ्ने भए यहाँ क्लिके (पीडीएफ) हुन्छ ।

    ‘बाहुनहरूले त्यो सहर बिगारे,’ उसले मलाई अचम्मित पर्दै भन्यो ।

    पाँच सय ११ नम्बरको वातानुकूलित सार्वजनिक बस व्याङ्ककको खाओसान रोड पुग्नै लागेको थियो । सहर र आकासे/जमिनमुनिका रेल प्रणालीका दुई नक्साहरू म पल्टाइरहेको थिएँ । सँगैको एक सिट खाली थियो ।

    पाइजामा लगाएको एउटा अधवैंशे खैरे त्यहीँ सिटमा आयो । दुई/चार सेकेन्ड मलाई नियालेपछि उसले साध्यो, ‘ह्वेर आर यू फ्रम ?’

    ‘काठमान्डू,’ मैले भनें । अनि उसले मलाई अचम्मित पारेको थियो ।

    बाँकी यहाँ छ

  • मनिलाका डाक्टर, एआईटीका इन्जिनियर

    manila ka doctors
    मनिलाका डाक्टर

    दिनेश वाग्ले

    जे खानुहुन्छ, तपाई त्यसैले चनिनिहुन्छ । विशेषगरी हुर्किदा खाएको खानाले (अपवादबाहेक) जिन्दगीभर तपाईलाई छाड्दैन । अझ भनौं, तपाईले छोड्नु हुन्न । दालभातकै कुरा गरौं, सानैदेखि त्यो खाएको हो भने पिज्जा, बर्गर, पास्ता, सुसीले तपाईलाई दुई/चार दिन आनन्द देलान् तर पाचौ दिनदेखि तपाईलाई कतिबेला दालभात खाउँ जस्तो लाग्छ । विशेषगरी विदेशमा ।

    ‘एक दिन पिज्जा खाए अघाइन्छ,’ स्नेहा राजवंशीले भनिन्– ‘भात दिनदिनै खाए अघाइदैन ।’

    १९ बर्षे स्नेहा नौ महिना अघि नेपाल छाडेर फिलिपिन्सको मनिला आएकी थिइन्– डेन्टिस्ट्री (दन्त विज्ञान) पढ्न । ‘कात्तिक २९ गते,’ उनले सुनाईन्– ‘नेपाल छाडेको, घरपरिवार छाडेको । फ्लाईट (उडान) नम्बर समेत याद छ । आरए ४११ ।’ (धेरै…)

  • मनिलाका डाक्टर, एआईटीका इन्जिनियर

    manila ka doctors

    दिनेश वाग्ले
    >>यो लेख पहिलो पल्ट आजको कान्तिपुरको युवा परिशिष्ट हेल्लो शुक्रबारमा प्रकाशित भएको हो । (पीडीएफ) पत्रिकाकै पन्नामा पढ्ने भए यहाँ क्लिके हुन्छ ।

    जे खानुहुन्छ, तपाई त्यसैले चनिनिहुन्छ । विशेषगरी हुर्किदा खाएको खानाले (अपवादबाहेक) जिन्दगीभर तपाईलाई छाड्दैन । अझ भनौं, तपाईले छोड्नु हुन्न । दालभातकै कुरा गरौं, सानैदेखि त्यो खाएको हो भने पिज्जा, बर्गर, पास्ता, सुसीले तपाईलाई दुई/चार दिन आनन्द देलान् तर पाचौ दिनदेखि तपाईलाई कतिबेला दालभात खाउँ जस्तो लाग्छ । विशेषगरी विदेशमा ।

    ‘एक दिन पिज्जा खाए अघाइन्छ,’ स्नेहा राजवंशीले भनिन्– ‘भात दिनदिनै खाए अघाइदैन ।’

    १९ बर्षे स्नेहा नौ महिना अघि नेपाल छाडेर फिलिपिन्सको मनिला आएकी थिइन्– डेन्टिस्ट्री (दन्त विज्ञान) पढ्न । ‘कात्तिक २९ गते,’ उनले सुनाईन्– ‘नेपाल छाडेको, घरपरिवार छाडेको । फ्लाईट (उडान) नम्बर समेत याद छ । आरए ४११ ।’

    बाँकी यहाँ छ 

  • Angkor Wat and Phnom Penh, Cambodia

    Angkor Wat and Phnom Penh, Cambodia

    angkor wat temple
    angkor wat temple reflected over a pond in front of the grand structure

    Spending some of my last hours in Phnom Penh. Small city and relatively quiet. Traffic is slightly haphazard than what is in Kathmandu. Liked the city. Loved the part called Sisowath Quay aka Riverside: “an attractive boulevard running along the banks of the Mekong and Tonle Sap. It’s fronted by a large, long open space with manicured lawns, palm trees and open pathways, all recently re-done as part of a Japanese funded project to upgrade the flood infrastructure along the river.” That description is taken from a Wikitravels page on Phnom Penh.

    mekong river in phnom penh
    mekong river

    Came here two days ago from Siem Reap- the town that houses famed Angkor Wat or the temple. [Wat in Khmer means pagoda, my friend tells me.] But Angkor Wat is hardly a pagoda. It was a temple- Vishnu mandir by a Angkor king. One of his descendants ‘modified’ it to be a Buddhist temple. For a Nepali visitor like me, the temple stood as a symbol of religious harmony and close integration of Hinduism and Buddhism. But the reality may be complex: one religious belief trying to overthrow other etc. That’s just a hint. Details will be posted as I post more pics later.

    May be its time to visit some beaches in Thailand.

    angkor wat temple reflected over a pond in front of the grand structure
    Cyclos are three-wheeled cycle-rickshaws. Considerably slower then a motodop, and gradually becoming less common in the city, they are still popular with locals and foreigners alike.
    Dawn at Sisowath Quay is also a busy time, with locals doing calisthenics in front of the Royal Palace, and the sun rising over the river. This pic was taken in the evening.
    floating restaurants over mekong rever
    mekong river
    samundra manthan at angkor wat
    sun set view from near angkor wat

  • Bangkok

    bangkok lady collector in a bus
    Woman at work.

    Today is the 7th and second last day in Bangkok, Thailand. I’ll cross over to a neighboring country tomorrow. [The name the place literally means “Siam Defeated” according to Wikitravels.]

    I am not posting here photos of high-rise buildings and glitchy malls of Bangkok in this entry. Will do that, may be, in next posts about the city. Lady collectors in the buses- beautifully dressed and some with their faces covered by masks- were new to me. (I liked traveling in airconditioned buses in Bangkok.) By today, I have traveled in buses, both trains (sky and underground) and over the Chao Phraya River in boat. Enjoyed that boat ride. But no tuk tuk yet. May be their turn will come when I return to the city again in a week. (More later.) (धेरै…)

  • Manila

    Today’s the last and 21st day in Manila. I am at the airport to fly to an Asian capital where I plan to spend a few days before moving to another one.

    There was no time for me to publish any updates- words or pictures on this site- during my stay in manila except for a couple of Google Plus posts:

    July 13     Have been living some of the most challenging days 🙂 Finally, go to bed at 12:30 in the night. Wake up at SIX am, flip on the computer to GO THROUGH READINGS but not to G+! By EIGHT, in the classroom. Listen to lectures, Participate in the discourse, do the power point presentations on given topics, write papers (watch movies and analyze them too!) 5:30 PM. Tired? Hell I am. But the day is not over. What are the assignments? Which group I am in? THREE more assignments for tomorrow- must complete by tonight. Okay, I am in two groups, gotta do a presentation AND participate in a debate on ethics and what not. THEN a bundle of printed materials remains to be read AND saturated into a 700 word paper. STUDENT LIFE.

    [After reading this update one may understand why there are no more updates after July 13! Too many assignments and the free time had to be utilized by exploring Manila as well as nearby beaches!]

    July 10 The Indonesian guy I am sharing the room with is snoring like he will not get time in future. The Cambodian classmate, meanwhile, is having a sound sleep. It’s 12:43 in the night in Manila and I just got out of the room to get some ‘peace’ and wifi in the lobby. Need to finish reading this Aristotle thing before I go to sleep. From the book: “Virtue, then, is of two kinds, intellectual and moral…The pleasure or pain that actions cause the agent may serve as an index of moral progress, since good conduct consists in a proper attitude towards pleasure and pain.” Guess what, I am a journalism student 🙂

    July 9 Had a long discussion w/ my Chinese classmate here in Manila. This reminded me of similar moments w/ Xu Jie http://bit.ly/mXrQCq

    July 8     For the record: Today it rained heavily in Manila- the kind of rain that we have been experiencing in Kathmandu in recent past.